ปางเมื่อ พระเจ้าเสือ เสด็จประทับเรือเอกไชย
ประพาสชลาลัย ใคร่สำรวจตรวจพารา
พันท้ายนรสิงห์ ถือท้ายนิ่ง ระวังนาวา
เอกไชยแล่นเข้าคลองมา ล่วงถึงหน้าโคกขามตำบล
เฮ เฮ เฮ เฮ เฮ เฮ... 

คลองคด คัดเรือไม่ไหว โขนเรือโดนไม้หักปี้ป่น
นรสิงห์ รู้โทษตน กระโดดขึ้นบนฝั่ง ถวายชีวิตตัว
นรสิงห์ ทูลถวายชีวิต เมื่อทำผิด แล้วไม่กลัว
เกียรติศักดิ์ รักยิ่งกว่าตัว ยอมเสียหัว ไม่ยอมเสียวินัย
จนพระทัย สั่งให้ประหาร แล้วสร้างศาลคู่กันไป
เอาศรีษะนรสิงห์ไว้อีกโขนเรือเคียงคู่กัน
เฮ เฮ เฮ เฮ เฮ เฮ... 

พี่น้องทุกเหล่าเชื้อเผ่าไทย จงรักษาเกียรติวินัย เช่น นรสิงห์
ไทยต้องรักวินัยให้มั่นจริง บูชายิ่งกว่าหัวใจ อย่าได้ลืม...

นวลเจ้าพี่เอย คำน้องเอ่ยล้ำคร่ำครวญ
ถ้อยคำเหมือนจะชวน ใจพี่หวนครวญคร่ำอาลัย

น้ำตาอาบแก้ม เพียงแซมเพชรไสว
แวววับจับหัวใจ เคล้าแสงไต้ งามจับตา

นวลแสงเพชร เกล็ดแก้วอันล้ำค่า
ยามเมื่อแสงไฟส่องมา แวววาวชวนชื่นชม

น้ำตาแสงไต้ ดื่มใจพี่ร้าวระบม
ไม่อยากพรากขวัญภิรมย์ จำใจข่มใจไปจากนวล